செடிகளில் பூத்துக்குலுங்கியும்
கவனிக்கப்படாமல் போகையில்.....
பறிக்கப்பட்டும் சந்தையில்
விலைபோகாமல் இருக்கையில்.....
மாலையாக கோர்க்கையில்
சிதறிவிழுந்து சிதைகையில்.....
எம் வாசம் நுகரமுடியாத
இறந்த மனிதர்களுக்கு
அலங்காரமாய் சூடுகையில்....
அர்ச்சனை பூக்களாக
திருச் சன்னதிவரை சென்றும்
தெய்வத் திருவடி அடையாமல்
திரும்பி வருகையில்.......
சொல்லா துக்கங்கள்
விரிந்த எம்முகத்தில்
புன்னகை மட்டும் பார்ப்பவர்கள்
உணர மறந்து விடுகிறார்கள்....
நீரற்ற கண்ணீரையும்
ஓசையற்ற அழுகையையும்..!
அவள் வளர்க்க நினைக்கும் "காதல் பறவை"(love birds)யையே ஏற்றுக் கொள்ளாத அவள் பெற்றோர்கள்,
எப்படி ஏற்றுக்கொள்ளப் போகிறார்களோ வளர்ந்து கொண்டிருக்கும் எங்கள் "காதல் உறவை"...!!!?
ஆண்கள் காசு கொடுத்து பெண்களின் கற்பை அழித்த காலம் போய்..,
பெண்களே காசு கொடுத்து தன் கற்பை அழித்துக் கொள்கின்றனர் "திருமணம்" என்னும் பெயரில்...!
(இதை சிந்தித்தால் சிரிப்பு வரும்,மனம் நொந்தால் அழுகை வரும்)
ஓரிரு நாட்களில் கிழிந்து விடும் புத்தகத்தை கூட உன் மார்போடு அனைத்துக் கொள்கிறாய்..!
வாழ்நாள் வரை உன்னுடன் வாழ நினைக்கும் என்னை மட்டும் ஏனடி வெறுத்து கொல்கிறாய்..??